مائے نی !   میں کیہنوں آکھاں، دَرد  وَچھوڑے دا حال
دُھوآں دُھکھے میرے مُرشد والا، جاں پھولاں تاں لال
سُولاں  مار  دِیوانی  کیتی،  برہوں  پیا  ساڈے خیال
دُکھاں دی روٹی, سُولاں دا  سالن  آہیں دا بالَن بال
جنگل  بیلے  پِھرے  ڈُھوڈیندی،  اَجے  نہ  پایو  لال
کہے حُسین فقیر نمانا،   شوہ  ملے  تاں تھیواں  نہال
شاہ حسین