وارے     وارے      جانی     ہاں     میں     گھولی     آں نی
جِس ساجن دا دیو تُسیں مہنا تِس ساجن دی میں گولی آں نی
 اُچّاچیتی   بُھل  بُھلا   دے ، بابل   دے  گھر  بھولی  آں  نی
کہے  حُسین  فقیر  نماناں  تُدھ  باجھوں  کوئی  ہور  نہ  جاناں
خاک پَیراں دی میں رَولی آں نی
شاہ حسین