Abyat-e-Bahoo
اَبِیاتِ سُلطان باہُو ( الف )
دِلے وِچّ دِل جو آکھیں سو دِل دلدار دلیلوں ہُو
( بیت 78)
درد انٛدر دا انٛدر ساڑے باہر کراں تاں گھائل ہُو ( بیت 79 )
دردمنٛداں دا خون جو پِینٛدا بِرہُوں باز مریلا ہُو
( بیت 80)
دَرد منٛداں دے دُھوئیں دُھکھدے ڈردا کوئی نہ سیکے ( بیت 81 )
درد منٛداں دیاں آہیں کولوں پَتھر پہاڑ دے جھڑ دے ہُو
( بیت 82 )
دِل بازار تے مُن٘ہ دروازہ سِینہ شہر ڈسینٛدا ہُو
( بیت 83 )
دل تے دفتر وحدت والا دائم کریں مُطالِعہ ہُو
( بیت 84 )
دِل دریا خواجہ دِیاں لہراں گُھمّن گھیر ہزاراں ہُو
( بیت 85 )
دِل دریا سمندروں ڈُونٛگھا غوطہ مار غوّاصی ہُو
( بیت 86 )
دِل دریا سمندروں ڈُونٛگھے کون دِلاں دِیاں جانے ہُو
( بیت 87 )
دِل کالے کنوں مُن٘ہ کالا چَنٛگا جے کوئی اس نوں جانے ہُو
( بیت 88 )
دلیلاں چھوڑ وجُودوں ہو ہُشیار فقیرا ہُو
( بیت 89 )
دُنیا ڈُھونٛڈن وَالے کُتّے دَر دَر پِھرن حیرانی ہُو
( بیت 90 )
دُنیا رَن گھر منافق یا گھر کافر دے سوہنٛدی ہُو
( بیت 91 )
دُدّھ دہی تے ہر کوئی رِڑکے عاشِق بھاہ رِڑکِینٛدے ہُو
( بیت 92 )
دِین تے دُنیا سَکّیاں بَھیناں عقل نہیں سمجِھینٛدا ہُو
( بیت 93 )
