اَبِیاتِ سُلطان باہُو
  ( س ش)

سبق صفاتی سوئی پڑھدے جو وَت ہیڻے ذاتی ہُو          ( بیت  107 )

فریاد پیِراں دیا پِیرا آکھ سُڻاواں کَیں نُوں ہُو          ( بیت  108 )

سُن فریاد پِیراں دیا پِیرا عرض سُنِیں کَنّ دھر کے ہُو          ( بیت  109 )

سوز کُڻوں تَن سڑیا سارا دُکّھاں ڈیرے لائے ہُو          ( بیت  110 )

سَو ہزار تِن٘ہاں توں صدقے مُن٘ہ نہ بولڻ پِھکّا ہُو          ( بیت  111 )

سَئے روزے سِئے نفل نمازاں سَئے سجدے کر تَھکّے ہُو          ( بیت  112 )

سینے وِچ مقام ہے کَیں دا مُرشد گلّ سُجھائی ہُو          ( بیت  113 )

سب تعریف کویشر کردے کارن دُرّ بحر دے ہُو          ( بیت  114 )

شریعت دے دروازے اُچّے راہ فقر دا موری ہُو          ( بیت  115 )

شور شہر تے رحمت وَسّے جِتّھے باہُو ہُو          ( بیت  116 )